Strategie poszukiwania pracy

6 maj 2008, typ: kurs, autor: Piotr Nowacki

1.Planowanie kariery zawodowej

Pojęcie kariery to rozwój w świecie pracy. To nie tylko sukces majątkowy, stanowiskowy, ale poczucie spełnienia np.: nauczycielka w szkole pracowała przez całe życie na tym samym stanowisku i w tej samym miejscu, ale czuła się spełniona. Przed zaplanowaniem swojej kariery zawodowej należy najpierw określić swój potencjał. Jaki on jest? W tym celu pomogą nam odpowiedzi na pytania:, Co mnie interesuje? W czym jestem dobry? Jakie mam cechy? Innymi słowy musimy najpierw poznać siebie samych, swoje zalety i wady i planować rozwój zawodowy w oparciu o swoje mocne strony.

Aby sobie pomóc w tym najpierw należy odpowiedzieć na pytania:

Ocena swojego potencjału w odniesieniu do rynku pracy daje wizję kariery. Dopiero posiadając tę wizję możemy zacząć planować karierę (wybór uczelni, specjalizacji itd.) Kolejne etapy to poszukiwanie pracy, zatrudnienie, stabilizacja lub zmiana.

Strategie poszukiwania pracy

Kwalifikacje zawodowe jest to układ wiedzy i umiejętności zawodowych jakimi dysponuje dana jednostka inaczej jest to zdolność do wykonywania pracy na danym stanowisku.

KWALIFIKACJE = WIEDZA + UMIEJĘTNOŚCI

Kompetencje zawodowe jest to układ wiedzy i umiejętności zawodowych oraz postaw i gotowości do działania. Są to zachowania przyczyniające się do powodzenia zawodowego.

Pracodawca sprawdza kompetencje zawodowe kandydata przez pryzmat jego doświadczenia zawodowego.

O sukcesie zawodowym decyduje osobowość.

Osobowość jest to organizacja całokształtu mojego życia psychicznego. W powyższe pojęcie wchodzą takie składniki jak: uzdolnienia, zainteresowania, temperament, inteligencja, charakter, swoja samoocena, (co o sobie sądzimy).

Cechy osobowości decydujące o sukcesie w pracy:

  • sumienność - pracowitość, zorganizowanie, wytrwałość
  • stabilność emocjonalna - odporność na stres, pewność siebie
  • ekstrawersja - otwarcie na ludzi, aktywność, towarzyskość, optymizm
  • otwartość na doświadczenia - szerokość zainteresowań, kreatywność, innowacyjność
  • ugodowość - pogodne usposobienie, życzliwość, dla innych, gotowość pomagania i współpraca z innymi

Dwie pierwsze cechy są najważniejsze. W zależności od rodzaju pracy hierarchia tych cech może być różna.

Obecnie firmy zajmujące się poszukiwaniem odpowiednich pracowników tworzą modele dotyczące osobowości np.: wykresy w zależności od stanowiska pracy. W pracy ważna jest kooperacja - dobry układ stosunków międzyludzkich.

Inteligencja jest to zdolność do zdobywania wiedzy i wykorzystywania tej wiedzy w życiu.

Wyróżniamy dwie kategorie inteligencji:

  • Inteligencja logiczno - matematyczna IQ jest to zdolność rozwiązywania problemów przez obserwacje i rozumowanie. Dzięki niej zaliczamy egzaminy.
  • Inteligencja społeczno - emocjonalna EQ jest to zdolność rozumienia uczuć i emocji własnych i cudzych i kierowania nimi.

Składniki inteligencji społeczno - emocjonalnej:

  • znajomość własnych emocji - umiejętność samooceny
  • kierowanie swoimi emocjami - umiejętność samokontroli
  • rozpoznawanie emocji w innych i empatia - umiejętność wczucia się w przeżywanie to, co inna osoba
  • nawiązywanie i podtrzymywanie związków z innymi, zdolność motywowania się

O inteligencji IQ, czyli logiczno - matematycznej decyduje bagaż genetyczny natomiast inteligencja EQ, czyli społeczno - emocjonalna rośnie z wiekiem.

Znaczenie tych dwóch rodzajów inteligencji w pracy:

S = IQ + EQ

100% = 20% + 80%

Jak można zauważyć w pracy inteligencja logiczno - matematyczna jest ważna tylko w 20%.

Większość ludzi może być zakwalifikowanych do jednego z sześciu typów osobowości:

  • realistycznego
  • badawczego
  • artystycznego
  • społecznego
  • przedsiębiorczego
  • konwencjonalnego

W osobniku może co najwyżej jeden typ dominować. Nigdy nie ma sytuacji aby ktoś był tylko jednego typu osobowości. Istnieje sześć typów środowiska pracy odpowiadającym sześciu typom osobowości. Satysfakcja z pracy, sukces zawodowy człowieka wynika ze zgodności między osobowością człowieka a cechami środowiska pracy. Tak, więc aby osiągnąć ten sukces należy rozpoznać, jaki typ osobowości posiadamy i szukać pracy odpowiedniej do typu osobowości.

Omówienie typów osobowości:

Realistyczny posiadający zdolności techniczne, manualne. Człowiek posiadający taki typ osobowości lubi pracować z narzędziami i maszynami, często brakuje mu umiejętności społecznych. Zawody odpowiadające temu typowi to: mechanik, rolnik, inżynier obsługi systemów komputerowych.

Badawczy posiadający uzdolnienie naukowe i matematyczne. Człowiek posiadający taki typ osobowości lubi badać rzeczywistość, rozwijać teorie, dociekać prawdy. Często brakuje mu uzdolnień przedsiębiorczych. Zawody odpowiadające temu typowi to: chemik, socjolog, lekarz - chirurg i oczywiście naukowiec.

Artystyczny posiadający uzdolnienia artystyczne. Człowiek posiadający taki typ osobowości charakteryzuje się wyobraźnią i kreatywnością (tworzenie pomysłów i koncepcji). Brakuje mu uzdolnień konwencjonalnych. Zawody odpowiadające temu typowi to: redaktor czasopisma.

Społeczny posiadający umiejętnoąci pracy z ludźmi. Chce pomagać innym, informować ich i uczyć. Często brakuje mu uzdolnień realistycznych. Zawody odpowiadające temu typowi to: nauczyciel, pielęgniarka, sędzia.

Przedsiębiorczy posiadający umiejętności przywódcze, kierownicze, organizatorskie. Człowiek posiadający taki typ osobowości nastawiony jest na konkretny wyznaczony efekt pracy (np.: materialny). Brakuje mu zazwyczaj uzdolnień badawczych. Zawody odpowiadające temu typowi to: akwizytor, menager, oficer w wojsku, przywódca, adwokat.

Konwencjonalny posiadający uzdolnienia biurowe, urzędnicze. Człowiek posiadający taki typ osobowości lubi pracę z danymi, ceni określony zakres zadań i obowiązków. Często brakuje mu uzdolnień artystycznych. Zawody odpowiadające temu typowi to: urzędnik, księgowy, biurowiec, programista.

Cechy charakteru odpowiadające poszczególnym typom osobowości

REALISTYCZNY
- SYMBOL R -
BADAWCZY
- SYMBOL B -
ARTYSTYCZNY
- SYMBOL A -
konformista
szczery
uczciwy
materialista
swobodny
wytrwały
praktyczny
skromny
nieśmiały
stanowczy
zapobiegliwy
pokorny
analityczny
ostrożny
krytyczny
ciekawy
niezależny
intelektualista
introwertyk
metodyczny
skromny
precyzyjny
racjonalny
powściągliwy
skomplikowany
niedbały
emocjonalny
ekspresyjny
idealistyczny
obdarzony wyobraźnią
niepraktyczny
impulsywny
niezależny
intuicyjny
nonkonformistyczny
orginalny
SPOŁECZNY
- SYMBOL S -
PRZEDSIĘBIORCZY
- SYMBOL P -
KONWENCJONALNY
- SYMBOL K -
taktowny
rozumiejący
przekonujący
współpracujący
przyjazny
hojny
pomocny
idealistyczny
wnikliwy
uprzejmy
odpowiedzialny
uspołeczniony
uspołeczniony
rozmowny
ryzykant
ambitny
zwracający uwagę
dominujący
energiczny
impulsywny
optymistyczny
żądny przyjemności
popularny
ufny w siebie
prozaiczny
skuteczny
konformistyczny
sumienny
uważny
konserwatywny
zakazujący
posłuszny
uporządkowany
wytrwały
praktyczny
opanowany

 

b. Stopień wewnętrznej zgodności typologicznej

 

 

Strategie poszukiwania pracy

 

Stopień wewnętrznej zgodności typologicznej (patrz figura powyżej) wpływa na funkcjonowanie jednostki w pracy. Ludziom udaje się odnieść częściej sukces, gdy dobry jest układ sąsiedztwa w powyższym sześciokącie. Gdy nasz typ składa się z kilku składowych typów znajdujących się we wzajemnym sąsiedztwie to jest to korzystne dla nas pracy np.: KRB.

Przykłady korzystnych układów dla danych zawodów:

  • BRP - biotechnolog
  • BKK - chemik
  • BPK - inżynier środowiska
  • BAS - nauczyciel akademicki
  • SPA - nauczyciel chemii
  • SPB - dietetyk
  • SKB - sędzia
  • KSB - prokurator
  • PSA - adwokat

Kompetencje zawodowe pracownika:

  • kreatywność i innowacyjność
  • otwartość na dokształcanie i doskonalenie się
  • wiedza i umiejętności zawodowe
  • elastyczność
  • solidność, obowiązkowość
  • ambicja
  • inteligencja
  • identyfikacja z firmą
  • nastawienie na sukces
  • pracowitość
  • umiejętność pracy w grupie
  • umiejętnosć samooceny
  • komunikatywnosć
  • lojalnosć wobec pracodawcy
  • dyspozycyjność
  • zaangażowanie
  • samodzielność
  • znajomość języków obcych
  • umiejętność obsługi komputera
  • zdyscyplinowanie

Po pierwsze:

WIEDZA - 40%
(poziom pożądany)
DOŚWIADCZENIE ZAWODOWE - 60%
  - praktyki
- praca zarobkowa także w czasie nauki

Po drugie:

UMIEJĘTNOŚCI - 65% OSOBOWOŚĆ - 35%
- znajomość języków obcych
- umiejętność obsługi komputera
- umiejętność logicznego myślenia
- umiejętność kreatywnego rozwiązywania problemów
- umiejętność komunikowania
- umiejętność pracy zawodowej
- pracowitość i systematyczność
- samodzielność i inicjatywa
- odpowiedzialność, obowiązkowość
- elastyczność, dostosowanie do zmian
- dyspozycyjność, mobilność
- uczciwość, lojalność

Po trzecie:

DOSKONALENIE - 73% MOTYWACJA - 27%
- aktualizacja wiedzy
- dokształcenie się
- samokształcenie
- nastawienie na sukces
- zaangażowanie
- identyfikacja z firmą
- optymizm

 

2. Zasady poszukiwania pracy

Przegląd metod poszukiwania pracy stosowanych przez absolwentów wyższych uczelni w Polsce.

Metoda Procent absolwentów preferujących daną metodę Procent absolwentów znajdujących pracę daną metodą
Analiza ogłoszeń prasowych 65% 15%
Bezpośrednie kontakty z firmami 55% 40%
Przegląd informacji w internecie 50% 10%
Pomoc znajomych 40% 50%
Udział w targach pracy i prezentacjach firm 35% 5%
Praktyki zawodowe 25% 15%
Agencje doradztwa personalnego 15% ok. 5%
Publikacje, informatory o potrzebach pracodawców 15%
Pomoc Urzędów Pracy 10%
Uczelniane Biura Karier 10%

Jak można zaobserwować z powyższej tabelki najbardziej skutecznymi metodami poszukiwania pracy są: pomoc znajomych oraz bezpośrednie kontakty z firmami. Dlatego też w czasie szukania pracy należy położyć największy nacisk na te dwie formy.

Jak można było zobaczyć z zestawienia skuteczności poszczególnych metod szukania pracy najbardziej skuteczną metodą jest pomoc znajomych. Właśnie w celu rozwinięcia tej metody osoby szukające pracy powinny stworzyć "networking". Na czym on polega?

Networking czy inaczej sieć kontaktów są to krewni i znajomi osoby szukającej pracy oraz znajomi znajomych. Metoda ta polega na tym że osoba bezrobotna mówi wszystkim swoim krewnym i znajomym o fakcie braku pracy i prosi o pomoc w jej znalezieniu. Skuteczność znalezienia pracy dzięki tylko krewnym i znajomym (20 - 30 osób) jest na poziomie 30%. Natomiast dzięki znajomym znajomych skuteczność wzrasta do 60%. Każdy człowiek w ciągu swojego życia poznaje średnio 500 osób. Przykład sukcesu dzięki tej metodzie.

"Pewna dziewczyna spotkała dawną nauczycielkę ze szkoły średniej, z którą nie widziała się już kilka lat. Po paru minutach rozmowy na temat sytuacji obecnej nauczycielki, byłej uczennicy i byłych członków klasy, dziewczyna powiedziała o fakcie bezrobocia swojego ojca. Z dalszej rozmowy okazało się, że mąż nauczycielki właśnie założył firmę i potrzebuje pracowników o kwalifikacjach zbliżonych do tych, jakie posiada ojciec uczennicy. Ostatecznie dzięki rekomendacji nauczycielki jej mąż dał pracę temu bezrobotnemu człowiekowi."

Co jakieś dwa tygodnie należy przypominać swoim znajomym i krewnym np.: przez zadzwonienie i spytanie się czy nie słyszeli oni o jakiejś pracy. Dzięki temu członkowie naszej sieci będą bardziej pamiętać o danej osobie bezrobotnej i przez to podejmą większe starania, aby jej pomóc.

Ważne jest zdobycie informacji o oczekiwaniach pracodawcy względem poszukiwanego pracownika. W wyniku tego będzie możliwe lepsze zaprezentowanie się na rozmowie kwalifikacyjnej, co oczywiście może zaważyć na uzyskaniu pracy. Właśnie w celu uzyskania tych cennych informacji są potrzebni znajomi np.: kolega pracujący w danej firmie daje informacje, że szef potrzebuje osobę z takimi i takimi kwalifikacjami i cechami.

Ważna jest także znajomość charakteru i upodobań osoby zatrudniającej czy prowadzącej rozmowę kwalifikacyjną. To pozwoli na odpowiednie prowadzenie rozmowy unikając jednocześnie odpowiedzi, które mogłyby się nie spodobać szefowi.

Tak, więc dzięki networkingu możemy uzyskać informacje, które mogą nam pomóc w znalezieniu pracy. Kolejną zaletą sieci kontaktów jest uzyskiwanie rekomendacji. Wielokrotnie znajomi bezrobotnego mogą zareklamować jego swojemu pracodawcy. Rekomendacje w przeciwieństwie od protekcji (obecnie rzadkość) jest niezobowiązująca. Mówi się tylko o zaletach kandydata, ale nie ręczy się za niego.

W obecnej sytuacji gospodarczej państwa nie jest zalecane poszukiwanie pracy przez masowe wysyłanie CV i listów motywacyjnych do firm. Należy prowadzić systemowe podejście do pracy, czyli wykorzystywanie wszystkich form poszukiwania pracy, wybieranie firm (nie wszystkie), troska o poziom dokumentów, dbałość o jakość CV.

Kolejność działań w podejściu systemowym:

  • Wytypowanie ograniczonej liczby potencjalnych pracodawców (ok. 5%) w zatrudnieniu, u których zostanie zagwarantowane wykorzystanie kompetencji zawodowych i rozwój zawodowy. Dzisiaj ludzie są zdolni do podjęcia pracy za darmo tylko w celu zdobycia wiedzy i umiejętności np.: w USA aż 70% młodzieży pracuje w wolontariacie. Zebranie po wybranych firmach możliwie największej ilości informacji oraz ustalenie personaliów osoby decydującej o przyjęciu do pracy (imię i nazwisko, tytuł i stanowisko - jest to bardzo ważne, ponieważ do tej osoby wysyła się CV i list motywacyjny).
  • Staranne przygotowanie dokumentów rekrutacyjnych i przekazanie ich właściwej osobie.
  • Udział w rozmowie kwalifikacyjnej i przekazanie pracodawcy o swojej przydatności do pracy.
  • Zaletą tego systemu jest fakt, że nie mamy konkurentów o pracę gdyż firma nie ogłosiła zapotrzebowania na pracowników.

3. Sposoby szukania pracowników przez firmy

Wewnętrzny sposób szukania pracowników przez firmy polega na szukaniu ludzi ze swoich pracowników w wyniku drogi awansu lub wewnętrznego przesunięcia kadrowego. Inny sposób to rozpuszczenie informacji wśród pracowników, aby pracownicy poszukali wokół siebie odpowiedniego człowieka do pracy.

Zewnętrzny sposób szukania pracowników przez firmy polega na szukaniu ludzi przez:

  • system rekrutacji
  • firmy pośredniczące
  • ogłoszenia prasowe
  • ogłoszenia w internecie
  • Urząd Pracy

4. Rozmowa kwalifikacyjna

Rozmowa kwalifikacyjna jest to dialog między kandydatem a osobą zatrudniającą. Może składać się z kilku etapów np.: rozmowa z kierownikiem pionu, szefem firmy.

Celem rozmowy dla pracodawcy jest:

  • bliższe poznanie kandydata do pracy
  • ocena przydatności do pracy
  • odpowiedź na pytanie: czy mogę zaakceptować jego osobowość?

Celem rozmowy dla kandydata jest zrobienie pozytywnego wrażenia.

Prezencja - sposób poruszania, zachowania, ogólne wrażenie jakie wywołuje dana osoba, mowa ciała itd.

Komunikatywność - zdolność prowadzenia konwersacji, poprawność języka, swoboda mówienia, reagowanie, wnioskowanie.

Motywacja - pracodawca chce sprawdzić jak bardzo chcemy w jego firmie pracować

  • zdobycie pełnej wiedzy o firmie (sprawdzić styl ubierania, oferta firmy dla klientów i pracowników, itd.)
  • przygotowanie odpowiedzi na przypuszczalne pytanie pracodawcy
  • pytania o charakterze ogólnym np.:, dlaczego Pan się interesuje naszą firmą, jak jest Pańska sytuacja rodzinna, jakie ma Pan plany zawodowe, itd.,
  • pytania o kompetencje np.: jak Pan ocenia przydatność praktyk, czy jest Pan zadowolony ze studiów, czy Pan wie na czym polega praca, o którą Pan się ubiega, jak Panu wychodzi praca w zespole czy w stresie, czy jest Pan komunikatywny
  • pytania o wiedzę (mogą być zamiast u kierownika działu zamiast u szefa)
  • dowiedzenie się o wysokości zarobków w firmie w celu sensowego określenia swojego życzenia w sprawie wynagrodzenia (nie za dużo i nie za mało). W przypadku braku informacji o wysokości poborów w zakładzie można powiedzieć, że: "spodziewam się płacy takiej, jaką otrzymują pracownicy na podobnym stanowisku w firmie"
  • opracować własne pytania do szefa firmy np.:, jakie są założenia polityki personalnej, czy są możliwości rozwoju w firmie, czy jest szansa uczestniczenia w szkoleniach, jakie Pan Prezes wiąże nadzieje z zatrudnieniem mnie w swojej firmie, jaki będzie mój zakres odpowiedzialności i zadań
  • skompletowanie materiałów na rozmowę: kopię CV i listu motywacyjnego, referencje, dyplom uczelni, notes i długopis (do zapisywania nazwisk, telefonów)
  • odpowiedni wygląd zewnętrzny

Na pozytywne wrażenie składa się:

  • wygląd zewnętrzny - 55%
  • sposób wypowiadania - 38%
  • treść wypowiedzi - 5%

Aż 90% pozytywnego wrażenia osiąga się lub traci w ciągu pierwszej minuty.

Zastanów się odpowiednio wcześnie, co wyróżnia Cię od wielu innych osób, które mogą wykonywać ten sam rodzaj pracy, co ty. Bądź przygotowany, aby podkreślić te cechy podczas rozmowy z pracodawcą.

Sposób w jaki zachowujesz się na rozmowie wstępnej oraz sposób, w jaki będziesz wykonywał pracę, której szukasz, nie stanowią dla większości pracodawców dwóch odrębnych kwestii, lecz jedną i tę samą. Niedbałe i lekceważące podejście do tej rozmowy jest ostrzeżeniem, że w przyszłości możesz niedbale i lekceważąco wykonywać swoją pracę, a oni zrobiliby głupstwo zatrudniając Cię.

Gdy rozmawiasz z pracodawcą, wykorzystuj na mówienie tylko połowę waszego czasu i pozwól, aby on mówił drugą połowę. Jeżeli pracodawca zada Ci pytanie, nie bądź "przy głosie" dłużej niż przez dwie minuty.

Firmy poszukują "zwycięzców". Idź na rozmowę jako "człowiek o dużych możliwościach" a nie "żebrzący o pracę". Nie koncentruj się na tym, co pracodawca może tobie dać (praca). Skupiaj się na tym, co Ty możesz dać pracodawcy.

Nie tylko dwa czynniki pozwolą ci znaleźć pracę: wykształcenie i doświadczenie. Istnieje trzeci czynnik: zademonstrowanie twoich umiejętności w obecności pracodawcy. Jeżeli istnieje jakiś sposób, w jaki możesz zaprezentować pracodawcy to, co potrafisz robić - przy pomocy rysunków, próbek lub przedmiotów, które wykonałeś lub wyprodukowałeś, czy cokolwiek innego - zrób to podczas rozmowy.

Główną kwestią w kontaktach z pracodawcami nie jest to, jakie umiejętności posiadasz, lecz w jaki sposób je wykorzystujesz; czy tylko starasz się wypełnić sobie czas, czy próbujesz rozwiązywać problemy zwiększając przez to swoją efektywność a także korzyści swojej firmy. Jeżeli nie znasz tego rodzaju problemów, pomyśl o tym, co robiłby zły pracownik będący na twoim miejscu (spóźnianie się, wychodzenie w czasie pracy, nie dbanie o to, czego oczekuje pracodawca, itp.). Podkreśl, że Ty zachowujesz się zupełnie inaczej.

Staraj się kontaktować z samym szefem a nie z działem kadr.

Zachowuj się uprzejmie wobec każdego pracodawcy, nawet jeżeli wydaje się pewne, że w danym miejscu nie mają dla Ciebie pracy. W następnym tygodniu mogą polecić Cię jakiemuś innemu pracodawcy, jeżeli zrobiłeś na nich dobre wrażenie.

Podkreślaj swoją silną motywację.

Dziękuj za każdy etap rekrutacji.

Po rozmowie wyślij list z podziękowaniem za rozmowę.

Kreuj siebie jako człowieka na poziomie, ale z kulturą.

Bądź upartym, namolnym, nie dać się spławić, ale nie "wkładać nogę w drzwi".

Bądź gotowy do tego, aby wracać do miejsc, które cię zainteresowały co najmniej kilka razy w ciągu następnego miesiąca aby zobaczyć, czy sytuacja pracodawców dotycząca "braku wolnych etatów" nie zmieniła się.

Zaproponuj Prezesowi, że chciałbyś się jeszcze z nim spotkać.

5. Końcowe porady

  • Główna różnica pomiędzy skutecznym i najskuteczniejszym poszukiwaniem pracy jest wywołana nie jakimś zewnętrznym czynnikiem (takim jak trudny rynek pracy), lecz sposobem w jaki dana osoba podchodzi do szukania pracy.
  • Poszukiwanie pracy trwa zwykle od kilku do kilkudziesięciu tygodni, w zależności od stanu gospodarki w okolicy, w której mieszkasz, twojego wieku oraz tego, jak wysoko mierzysz. Nie licz na "kilka tygodni". Przygotuj się psychicznie na kilkanaście. Nieświadomość, że trwa to tak długo, tłumaczy, dlaczego jedna osoba na każde trzy rezygnuje, zanim znajdzie pracę.
  • To jak długo będziesz szukał pracy, zależy od tego, ile czasu będziesz na to poświęcał. Dwie trzecie osób szukających pracy poświęca 5 godzin tygodniowo lub mniej na poszukiwanie pracy; zdecyduj się poświęcać co najmniej 30 godzin tygodniowo. Jest to ogromna różnica, co łatwo zauważysz na podstawie następującego prostego wyliczenia: załóżmy, że znalezienie takiej pracy, jakiej szukasz, zajmuje przeciętnie 180 godzin. Jeżeli poświęcisz na to tylko 5 godzin tygodniowo, zajmie Ci to około dziewięć miesięcy. Z drugiej strony, jeżeli przeznaczysz 30 godzin w tygodniu, możesz odnieść sukces już po 6 tygodniach.
  • Jeżeli zostałeś niesprawiedliwie potraktowany w poprzednim miejscu pracy, zanim zaczniesz poszukiwanie nowej pracy, upewnij się najpierw, że pozbyłeś się uczucia gniewu i rozżalenia. Możesz to osiągnąć np. poprzez rozmowę z kimś bliskim. W przeciwnym razie gniew będzie paraliżował Twoje wysiłki, zmierzające do znalezienia pracy. Gniew będzie tlił się w Twoich oczach jak płomień i każdy pracodawca to dostrzeże i dlatego będzie się Ciebie obawiał.
  • Niezależnie od tego, jak bardzo byłeś lojalny w poprzedniej pracy, jak ciężko i jak długo tam pracowałeś, podstawowa życiowa prawda brzmi, że nikt nie jest zobowiązany dać Ci pracę; to, czy znajdziesz nową pracę, zależy tylko od Ciebie. Musisz walczyć, aby ją zdobyć.
  • Im więcej sposobów szukania pracy wykorzystujesz, tym większe jest prawdopodobieństwo jej znalezienia. Istnieje szesnaście różnych sposobów poszukiwania pracy. Przeciętna osoba szukająca pracy używa najwyżej dwóch z nich. Im większej liczby używasz, tym większe masz szansę na znalezienie pracy.
  • Musisz znać swoje umiejętności. Ustal, czy najlepiej wychodzi Ci praca, w której masz do czynienia z ludźmi, z przedmiotami, czy z informacjami. To jest zasadnicza różnica.
  • Jeśli czujesz, że w jakiś sposób nie nadajesz się do jakiejś pracy, gdyż nie potrafisz "tego, czy tamtego", pamiętaj, że każda osoba poszukująca pracy myśli podobnie. Nie ma ludzi "nie upośledzonych": istnieje około 13 000 różnych umiejętności, które mogą posiadać istoty ludzkie. Przeciętny człowiek szukający pracy posiada ich zaledwie 700.
  • Zapomnij o tym, "co jest dostępne". Szukaj pracy, której naprawdę chcesz.
  • Zbadaj wiele organizacji, działających w dziedzinie, która Cię interesuje, zamiast tylko dwóch lub trzech.
  • Osoby szukające pracy odwiedzają średnio sześciu pracodawców w miesiącu; dlatego poszukiwanie pracy zabiera im aż tyle czasu. Powinieneś być zdecydowany, aby rozmawiać z co najmniej dwoma pracodawcami dziennie, z jednym rano i z jednym po południu, w każdy dzień roboczy - to minimum.
  • Szukaj pracy w firmach zatrudniających do dwudziestu pracowników; to właśnie tam znajduje się dwie trzecie nowych miejsc pracy. W tego rodzaju firmach łatwo też jest ustalić, kto jest szefem.
  • Gdy już wiesz, jakiego rodzaju pracy szukasz, mów wszystkim jaka to praca. Staraj się, aby jak najwięcej par oczu i uszu prowadziło poszukiwania dla Ciebie. Jeżeli masz automatyczną sekretarkę, możesz nawet pomyśleć o tym, aby umieścić tę informację jako część nagranego tekstu.
  • Nie przejmuj się, gdy zostaniesz odrzucony. Poszukiwanie pracy to długa seria odpowiedzi "NIE" zakończona słowem "TAK". Pamiętaj, niezależnie od tego ile "NIE" będziesz musiał znieść, potrzebujesz usłyszeć tylko jeden raz "TAK". Za każdym razem, kiedy słyszysz "NIE", zbliżasz się do tego "TAK".
  • Przez cały okres pozostawania bez pracy staraj się jak najlepiej wyglądać - bądź czysty, schludny, dobrze ubrany, za każdym razem, kiedy wychodzisz z domu, nawet jeżeli idziesz kupić chleb w sklepie za rogiem. Nigdy nie wiadomo, gdzie możesz spotkać osobę, która mogłaby Ci pomóc w znalezieniu pracy. Niechlujne ubranie sprawi, że ktoś pomyśli o Tobie, iż jesteś "przegrany".
  • Jeżeli Ty i pracodawca polubicie się od pierwszego spotkania i będziesz koniecznie chciał tam pracować, lecz nie będzie ich stać, aby płacić taką pensję, jakiej potrzebujesz, rozważ możliwość pracy na część etatu. Jeżeli potrzebujesz i zasługujesz, powiedzmy na 2000 zł, a oni mogą ci dać 1300 zł, mógłbyś rozważyć zaproponowanie im pracy przez trzy dni w tygodniu za te 1300 zł. To daje Ci swobodę w znalezienia innego zajęcia na pozostałe dwa dni.
  • W innym przypadku, kiedy spodobałeś się im, ale po prostu w danej chwili nie mogą sobie pozwolić na zatrudnienie kogokolwiek, rozważ możliwość (jeżeli posiadasz jakieś oszczędności i możesz sobie na to pozwolić) podjęcia tam ochotniczej pracy przez okres dwóch czy trzech tygodni, tak, aby mogli na własne oczy się przekonać, jak naprawdę dobry jesteś w tym co robisz. Może to ich zachęci do wyszukania dodatkowych funduszy i możliwości, aby Cię zatrudnić.
  • Nie oczekuj, że będziesz w stanie znaleźć pracę dokładnie tego samego rodzaju, jaką zawsze wykonywałeś w przeszłości. Bądź przygotowany, aby określić jakieś inne rodzaje pracy, które mógłbyś wykonywać i które lubiłbyś, a także w których wykorzystywałbyś te same umiejętności i doświadczenia. Zawsze miej przygotowany plan B na wypadek, gdybyś nie mógł znaleźć pracy, jakiej szukasz; zdefiniuj inne rodzaje zajęć, które mógłbyś wykonywać.
  • Zdejmij z siebie plakietkę z nazwą zawodu ("Jestem stolarzem" itp.). Nie, nie, nie; jesteś osobą, która ...
  • Jedna czwarta amerykańskich robotników tak wstydzi się niskiej jakości produktów, które wytwarzają, że sami by ich nie kupili. Upewnij się, że wybierasz miejsce, w którym będziesz wytwarzał coś, z czego będziesz dumny.
  • Jeżeli dana rzecz Cię ekscytuje, to będziesz w niej dobry; jeżeli nie, to nie będziesz.
  • Próbując wystartować w nowej dla Ciebie branży, szukaj wyjątków od reguł mówiących o tym, jak się tam dostać. Reguła może brzmieć: "Aby wykonywać tę pracę musisz mieć skończone studia i dziesięć lat praktyki w zawodzie". Powinieneś szukać wyjątków: "Tak, ale czy jest ktoś, kto tam pracuje, a nie spełniał wszystkich tych warunków? Gdzie mogę jego, lub ją znaleźć?"
  • Niczego z góry nie zakładaj. Badaj każde założenie, niezależnie od tego, ilu ludzi mówiło ci, że "tak właśnie te rzeczy wyglądają".
Opracował mgr inż. Piotr Nowacki - absolwent Politechniki Łódzkiej, na odstawie:
  • wykładu "Strategie poszukiwania pracy" dr Marek Pryć Politechnika Łódzka
  • Richard Nelson Bolles - "Spadochron" praktyczny podręcznik dla osób planujących karierę, szukających pracy i zmieniających zawód.
  • A. Kostecka "Program klubu pracy" (zał. str. 237)